İmar kelime anlamı olarak bayındırlaştırmak, bayındır hale getirmek geliştirme anlamına gelmektedir. Bir yerin bayındır hale getirilmesi yani imar edilmesi, yapılaşma, şehirleşme ve medenileştirilmesi demektir. İmar, hükümetlerin toprağın fiziksel gelişimini ve her bir mülkün kullanılabileceği kullanım türlerini kontrol etme şeklidir. 

İmar yasaları, bir belediye içindeki arazinin kullanımını gösterir. Arazinin nasıl kullanılabileceğini ve imarlı arazinin hangi amaçlara hizmet edebileceğini kontrol eder. İmar yasaları, binaların olması gereken yüksekliğini, arsa boyutlarını veya bir binanın yol ile arasının ne kadar olmasını kaldırımlara olan mesafesini ve gerektiğinde inşaat ayrıntılarını da düzenleyebilir. Ayrıca bir belediye içindeki alanlarda hangi tür mülklerin bir arada bulunabileceğini belirler. Mesken bölgesi, iş bölgesi, sanayi bölgesi gibi alanların oluşturulmasını da belediyelerin kontrolündeki imar durumu belirlemektedir.

Ülkemizin yapılarını oluşturmaya ve şekillendirmeye yardımcı olan planlamacılar, çoğunlukla demokrafik yapıya uygun olarak nüfusun, bölgede nasıl yaşadıkları ve hareket ettikleri açısından en işlevsel planlamayı yapmaya çalışmaktadırlar. Bir şehrin imarına ilişkin kararlar alırken, planlamacılar genellikle belirli bir bölgenin o günkü ve gelecekteki ihtiyaçlarının ve hedeflerinin doğrultusunda şehrin ana planına sadık kalarak belirlerler. 

Ana plan, bir topluluğun tüm yaşamsal ihtiyaçlarını, yani ulaşımdan ekonomiye kadar engellerini ve zorluklarını ve bu topluluğu oluşturan insanları, evleri, parkları ve işletmeleri hesaba katar. Ana plan oluşturulduktan sonra, ana hatlarıyla belirtilen hedefler ve ihtiyaçlar doğrultusunda bir imar yönetmeliği oluşturulabilir. Bu yönetmelik arazinin nasıl kullanılacağını yöneten tüm düzenlemeleri ve yasaları listeleyen ve bölgenin farklı bölgelerinin sınırlarının tam olarak ne olduğunu belirleyen bir belgedir.